Śpiący zbudzony ze snu, podczas którego fale mózgowe wskazywały, że znajduje się w fazie snu paradoksalnego, przyznaje, że istotnie coś mu się śniło, i najczęściej jest w stanie opowiedzieć swój sen. Osoba, u której podczas snu paradoksalnego stwierdzono regularne, rytmiczne horyzontalne ruchy gałek ocznych, podała, że oglądała we śnie mecz tenisowy, ktoś inny, u kogo zaobserwowano pionowe ruchy gałek ocznych, przypomniał sobie, że we śnie wspinał się po schodach. Niemal wszystkie badane sny wykazywały logiczną konstrukcję, podobną do myśli i działań w stanie czuwania.
Istnieje związek między treściami snów a szybkością ruchów gałek ocznych, amplituda tych ruchów wykazuje zależność od intensywności przeżycia sennego. Jeżeli więc szybkie ruchy gałek ocznych na EOG przedstawiają obraz graficzny wysokiej amplitudy, można być pewnym, że badana osoba aktywnie uczestniczy w marzeniu sennym, że jest podmiotem działań. Jeśli zaś, mimo intensywnych ruchów gałek ocznych amplituda jest niska, śniący zachowuje się pasywnie, jest raczej obserwatorem zdarzeń oglądanych we śnie. Nauka rozróżnia tedy „aktywne" i „pasywne" szybkie ruchy gałek ocznych. Nie można nie wspomnieć, że również oddech, praca serca i ciśnienie krwi zmieniają się pod wpływem przeżyć sennych. Można to łatwo zbadać i zmierzyć za pomocą sprzętu, jakim dysponuje dzisiejsza medycyna.
|